سیاره پروکسیمابی و زمین، پارادوکسی از تشابه و تفاوت

سیاره پروکسیما بی و زمین

در یک مطالعه جدید گروهی از دانشمندان بین المللی حداقل جرم ممکن برای سیاره «پروکسیمابی» را که در حدود 4.2 سال نوری از زمین فاصله دارد، حدود فقط 17 درصد بیشتر از جرم زمین یافتند. این عدد که در مطالعات قبلی حدود 30 درصد گزارش شده بود، اکنون با استفاده از طیف نگار جدید سوئیسی ESPRESSO (طیف نگار اِشِل برای سیارات سنگی فرازمینی و مشاهدات طیف سنجی پایدار) که در تلسکوپ بسیار بزرگ سازمان فضایی اروپا در شیلی نصب شده، به مقدار 17 درصد کاهش پیدا کرده و این موضوع باعث شده تا این سیاره به عنوان مشابه ترین سیاره به زمین در خارج از منظومه شمسی قلمداد شود.

سیاره پروکسیما بی، که در کمربند حیات منظومه متعلق به سیاره پروکسیما قنطورس قرار گرفته، برای نخستین بار 4 سال پیش و توسط طیف نگار قدیمی HARPS (جستجوگر سیاره ای با سرعت شعاعی و دقت بالا) که در آن زمان بر روی تلسکوپ لاسیلا سازمان فضایی اروپا در شیلی نصب شده بود، کشف شد.

فراچسکو پپه، استاد نجوم دانشگاه ژنو سوئیس و مسئول طیف نگار ESPRESSO که یکی از دست اندرکاران این مطالعه به شمار می رود، معتقد است که HARPS در طی 17 سال اخیر کمک های قابل توجه و بسیار مفیدی به علم نجوم کرده و حدود صدها سیاره ی فرازمینی را کشف کرده و اکنون امیدوار است که طیف نگار ESPRESSO نیز بتواند با دقت بیشتری به این مطالعات کمک کند. به عقیده ی او نتایج طیف نگار جدید در مورد سیاره پروکسیما بی، یک پاداش عادلانه برای 10 سال کار گروهی سازندگان این طیف نگار بود. میشل میور، اخترفیزیکدان سوئیسی که در سال 2019 موفق به کسب جایزه نوبل فیزیک شده بود نیز می گوید که دقت این طیف نگار جرمی حدود یک دهم جرم زمین است.

سیاره پروکسیما بی و زمین، پارادوکسی از تشابه و تفاوت

اما چرا این سیاره اینقدر مهم است؟ بنا به نظر دانشمند ارشد این مطالعه، آلهاندرو سوارز ماسکارِنو، این سیاره به سبب قرار گیری در وسط کمربند حیات منظومه متعلق به ستاره پروکسیما قنطورس و جرم زمین مانندش، بسیار محتمل است که دارای آب مایع، سطح سنگی و یا حتی شکل هایی از حیات فرازمینی باشد.

علی رغم اینکه همه ی شرایط این سیاره مشابه زمین است، ستاره های میزبان این دو اما تفاوت بسیاری دارند. ستاره پروکسیما قنطورس دارای جرم و درخشش کمتری نسبت به خورشید ما است. به همین سبب دانشمندان معتقدند که ممکن است سیاره ی پروکسیما بی به صورت قفل شده در مدار خود قرار داشته باشد و با جهت چرخش هماهنگ خود نسبت به ستاره پروکسیما قنطورس، همواره یک نیمه ی آن که به سمت ستاره ی میزبان بوده، روشن است اما سمت دیگر همواره تاریک می ماند.

گروهی از دانشمندان نیز معتقدند به سبب فاصله کم این سیاره با ستاره پروکسیما قنطورس، ممکن است تشعشعات به حدی بوده باشد که جو این سیاره و هوای درون آن را به کلی از بین برده باشد و آبی بر روی این سیاره باقی نمانده باشد. مطالعات بر روی این سیاره و تلاش برای آشنایی بیشتر با آن، با پیشرفت تکنولوژی جلو می رود و دانشمندان امیدوارند نتایج قطعی تری را از این مطالعات دریابند.

مترجم: هادی وطن‌خواه، عضو فعال آیاز
منبع: space.com

Share