اگر ماهواره‌ها یک روز خاموش شوند چه اتفاقی می‌افتد؟

۱- نگاهی به وابستگی زندگی مدرن به فناوری‌های فضایی

ماهواره‌ها برای بسیاری از مردم فناوری‌هایی دور از دسترس و متعلق به فضای بیرونی زمین به نظر می‌رسند؛ اما بخش قابل‌توجهی از زیرساخت‌های علمی، ارتباطی و اقتصادی روی زمین به داده‌ها و سیگنال‌های ماهواره‌ای وابسته است.

از موقعیت‌یابی تلفن همراه و هواشناسی گرفته تا پایش محیط‌زیست و هماهنگ‌سازی شبکه‌های ارتباطی، ماهواره‌ها به بخشی نامرئی از زندگی روزمره تبدیل شده‌اند. بنابراین، اگر بخش بزرگی از ماهواره‌های فعال به‌طور هم‌زمان از کار بیفتند، پیامد آن صرفاً «قطع شدن چند سرویس فضایی» نخواهد بود. البته خاموش شدن یک ماهواره با از کار افتادن یک منظومه یا تعداد زیادی از ماهواره‌ها تفاوت اساسی دارد؛ بسیاری از سامانه‌های فضایی دارای ماهواره‌های متعدد، ماهواره‌های پشتیبان و مسیرهای جایگزین هستند؛ بنابراین از کار افتادن یک ماهواره معمولاً به معنای فروپاشی یک سرویس نیست.

مسئله زمانی جدی می‌شود که اختلال گسترده و طولانی‌مدت باشد.

۲- موقعیت‌یابی؛ چیزی فراتر از مسیریابی

یکی از شناخته‌شده‌ترین کاربردهای ماهواره‌ها، سامانه‌های ناوبری ماهواره‌ای مانند GPS است.

گیرنده‌های زمینی با دریافت سیگنال چند ماهواره می‌توانند موقعیت خود را تعیین کنند؛ اما اهمیت این سامانه فقط به پیدا کردن مسیر محدود نمی‌شود.

ماهواره‌های GPS سیگنال‌های زمانی بسیار دقیقی نیز فراهم می‌کنند و این زمان مرجع برای هماهنگ‌سازی شبکه‌های مخابراتی، شبکه برق و برخی سامانه‌های مالی اهمیت دارد؛ در نتیجه، اختلال گسترده در سامانه‌های ناوبری ماهواره‌ای می‌تواند ابتدا به شکل کاهش دقت موقعیت‌یابی و اختلال در برخی خدمات ظاهر شود و در صورت طولانی شدن، بر بخش‌هایی از زیرساخت‌های وابسته به زمان دقیق نیز اثر بگذارد.

البته این به معنای از کار افتادن فوری تمام شبکه‌های ارتباطی یا برق نیست؛ بسیاری از این زیرساخت‌ها سازوکارهای پشتیبان و منابع زمانی جایگزین دارند.

۳- وقتی آسمان را برای پیش‌بینی هوا از دست بدهیم

ماهواره‌های هواشناسی یکی از مهم‌ترین ابزارهای مشاهده جو و سطح زمین هستند.

ماهواره‌های مدار قطبی و زمین‌آهنگ اطلاعاتی درباره ابرها، دما، رطوبت، بارش، وضعیت اقیانوس‌ها و شکل‌گیری سامانه‌های جوی فراهم می‌کنند. این داده‌ها مستقیماً یا پس از پردازش، وارد مدل‌های پیش‌بینی هواشناسی می‌شوند.

در صورت از دست رفتن گسترده این داده‌ها، هواشناسی زمینی همچنان به فعالیت خود ادامه خواهد داد، اما یکی از مهم‌ترین منابع مشاهده گسترده و پیوسته زمین از دست می‌رود. پیامد آن می‌تواند کاهش کیفیت پیش‌بینی‌ها و دشوارتر شدن پایش سریع پدیده‌هایی مانند طوفان‌ها، سیلاب‌ها و آتش‌سوزی‌ها باشد. NOAA نیز تأکید می‌کند که داده‌های ماهواره‌ای برای پیش‌بینی و پایش پدیده‌های جوی و محیطی نقشی اساسی دارند.

۴- ارتباطات؛ ماهواره‌ها در میان شبکه‌های زمینی

ماهواره‌های مخابراتی نیز برای انتقال سیگنال‌های تلویزیونی، ارتباطات و انتقال داده در مناطقی که زیرساخت زمینی محدود است، به کار می‌روند.

در چنین شرایطی، از دست رفتن ماهواره‌های مخابراتی می‌تواند ارتباط برخی مناطق یا مسیرهای ارتباطی را مختل کند. با این حال، نباید تصور کرد که با خاموش شدن ماهواره‌ها، تمام اینترنت جهان بلافاصله قطع می‌شود؛ بخش بزرگی از اینترنت از طریق شبکه‌های زمینی و کابل‌های زیردریایی منتقل می‌شود.

بنابراین، ماهواره‌ها یکی از اجزای شبکه جهانی ارتباطات هستند، نه تمام آن.

۵- چشم‌هایی که زمین را از بالا می‌بینند

شاید یکی از مهم‌ترین نقش‌های ماهواره‌ها، مشاهده زمین باشد. ماهواره‌های سنجش از دور می‌توانند تغییرات سطح زمین، پوشش گیاهی، دمای اقیانوس‌ها، آلودگی، یخ‌ها، آتش‌سوزی‌ها، سیلاب‌ها و بسیاری از پدیده‌های دیگر را در مقیاس‌های وسیع بررسی کنند. این دیدگاه امکان مطالعه پدیده‌هایی را فراهم می‌کند که مشاهده آن‌ها از سطح زمین بسیار دشوار یا حتی غیرممکن است.

از این داده‌ها در کشاورزی، مدیریت منابع آب، پایش محیط‌زیست، دریانوردی و مدیریت بحران نیز استفاده می‌شود. بنابراین، با از دست دادن گسترده ماهواره‌های سنجش از دور، دانشمندان و سازمان‌ها مجبور خواهند بود برای بخشی از اطلاعات مورد نیاز خود بیشتر به اندازه‌گیری‌های زمینی، هوایی و دریایی تکیه کنند؛ روش‌هایی که معمولاً پوشش جهانی و پیوسته ماهواره‌ها را ندارند.

۶- پس آیا زندگی روی زمین متوقف می‌شود؟

خیر؛ چنین تصوری اغراق‌آمیز است. زمین بدون ماهواره‌ها همچنان به گردش خود ادامه می‌دهد، شبکه‌های زمینی به‌طور کامل ناپدید نمی‌شوند و بسیاری از فعالیت‌های روزمره همچنان امکان‌پذیر خواهند بود؛ اما هرچه اختلال گسترده‌تر و طولانی‌تر باشد، هزینه و دشواری حفظ بسیاری از خدمات افزایش می‌یابد.

اهمیت واقعی ماهواره‌ها در همین نکته نهفته است: «آن‌ها معمولاً به‌تنهایی یک فعالیت را انجام نمی‌دهند، بلکه اطلاعات و زمان دقیقی را فراهم می‌کنند که سامانه‌های روی زمین بر پایه آن‌ها کار می‌کنند.»

موقعیت‌یابی، پیش‌بینی هوا، پایش زمین، ارتباطات و بسیاری از کاربردهای علمی و اقتصادی، نتیجه همکاری میان زیرساخت‌های فضایی و زمینی هستند.

به همین دلیل، هفته جهانی فضا تنها فرصتی برای نگاه کردن به مأموریت‌های دوردست و کاوش جهان نیست؛ فرصتی است برای دیدن بخش دیگری از نقش فضا: «فناوری‌هایی که در مدار زمین قرار دارند، اما آثارشان هر روز در زندگی ما روی زمین دیده می‌شود.»

نویسنده: مانی عالی‌خانی

به مناسبت هفته جهانی فضا

Share